Louise-Marie d'Orléans is een onbekende figuur uit de Belgische geschiedenis. Ze werd op 3 april 1812 in Palermo geboren als oudste dochter van koning Louis-Philippe I van Frankrijk en koningin Marie-Amélie. Ze had een gelukkige jeugd in een warm gezin met tien kinderen. Louise-Marie kreeg een vrome, strenge en liberale opvoeding volgens de voorschriften van haar vader, met uitzondering van die op het gebied van religie, dat onder de bevoegdheid van haar moeder Marie-Amélie viel. Ze was begaafd in de kunsten en liet enkele schilderijen van goede kwaliteit na. Ze groeide op in een omgeving waar cultuur en politiek alomtegenwoordig waren, wat haar wereldbeeld heeft gevormd.

In 1932 voelde ze een diepe droefheid toen ze haar familie moest verlaten om de vrouw van onze koning Leopold I te worden. Het huwelijk bracht veel tranen met zich mee, maar de jonge prinses onderwierp zich er loyaal aan. Gelukkig heerste er al snel harmonie tussen het echtpaar. Louise speelde een discrete rol aan het Belgische hof, maar ze werd een effectieve steun voor de koning, die haar raadpleegde vanwege haar scherpzinnige inzicht in politieke en diplomatieke kwesties. Als moeder van drie overlevende kinderen – Leopold, Philippe en Charlotte – speelde Louise herhaaldelijk een bemiddelende rol in verschillende huwelijken van haar broers en zussen. Haar omvangrijke briefwisseling, met name met haar moeder, biedt een eerstehands getuigenis van het Europese politieke leven van haar tijd.